SPOD SZUFLI PIACHU, czyli Lipnica drugim W±chockiem

WIO KONIKU
Cz³apa³ konik wolno skrajem szosy, ci±gn±c wójta bardzo piêkny kram. wtem ³ódeczka tr±bi±c wniebog³osy, przemknê³a obok nich wzbijaj±c kurz. hej ojcze, krzykn±³ Rafa³, widzi mi siê, ¿e uczciwie jednak dalej by siê sz³o. a Ja¶ burkn±³, hej ty tam urwisie, patrz swego nosa, bo ci utrze kto. Wio koniku, a jak siê postarasz, na wódeczkê zajedziemy akurat. tobie setkê polejemy zaraz, a w sto³ówce zupê bêdziesz jad³. No a na nich, chocia¿ dobrze pisz±, zrobiê donos i niech wiedz±, ¿e nie ma kaszy, ani makaronu, Wio koniku, wio koniku, wio! Wio koniku, na nich tylko bat, nam siê lepiej ¿yje mimo chudych lat!		A kiedy wymêczony noc± konik, dobija³ ju¿ do pierwszych wioski chat. znienacka ryk silnika ich dogoni³, to ³ódka ¶miga ko³o nich jak wiatr. I nagle tu¿ przed urn± na wybory zatrzyma³ siê, jak gdyby w ziemiê wrós³. Zrozumia³ konik, ¿e to s± pozory i pozna³ konik, kto prowadzi³ wóz. Wio koniku, zaraz ju¿ wybory, zaraz w gminie ciep³y sto³ek bêdziesz mia³. Ten wo¼nica, to jest du¿y Janek, a z nas jutro ¶miaæ siê bêdzie ca³a wie¶. bo widzisz Micha³, my mo¿emy gadaæ to, czy sio, lecz kto inny zawsze nas wyprzedzi. Wio koniku, wio koniku, wio! Wio koniku, na nich tylko bat, nam siê super ¿yje mimo chudych lat! za inspiracjê Marii Koterbskiej dziêkuje

(zetwu)