SPOD SZUFLI PIACHU, czyli Lipnica drugim W±chockiem

CWANIAKI

Usi±d¼ przy mnie, wyborco, co¶ ci powiem do uszka… Wiesz, kto do mnie przychodzi, jak siê k³adê do ³ó¿ka? Takie brzydkie, kosmate i pokraczne jak raki… Za nic w ¶wiecie nie zgadniesz! To przychodz± CWANIAKI! Te CWANIAKI, kolego, to s± takie zwierzaki- trochê jakby idioci, trochê jakby "maniaki". Trochê jakby motyle- -wiedz±, co braæ i ile… CWANIAKI, tu siê nie mylê. S± CWANIAKI doros³e i CWANIAKI dzieciaki- s± CWANIAKI wa¿niaki i CWANIAKI g³uptaki, s± brzydale i wcale, wcale sprytne CWANIAKI Te CWANIAKI mieszkaj± w ró¿nych dziurach i k±tach, i na przyk³ad na gminie, gdy siê kwitów nie sprz±ta, i w szufladzie tatusia, i na pó³ce z flaszkami; na grillowych imprezach, lubi± spaæ te¿ czasami. Strasznie boj± siê "G³osu" i nie lubi± krytyki. Zawsze tañcz± jak zagrasz w rytm wyborczej taktyki. ¦pi± w gumowcach, a k±piel zawsze bior± w swych ³achach… Nie chcesz wierzyæ? Naprawdê! Ja siê znam na CWANIAKACH! Je¶li spotkasz którego¶ w gminie lub na festynie, to go mo¿esz po³echtaæ, zrobi ci piêkn± minê. Albo wzi±æ go na rêce, które umyj najprêdzej. Tylko nie mów przypadkiem: " Jejku, co za pokraka!" , bo ty nie wiesz, jak ³atwo jest obraziæ CWANIAKA! A jak przyjdzie g³osowaæ, g³osuj, byle po cichu, ¿eby po tych CWANIAKACH Ani s³ychu ni dychu! za inspiracjê Danucie Wawi³ow dziêkuje (zetwu)