SPOD SZUFLI PIACHU, czyli Lipnica drugim W±chockiem

FRASZKI

Mowy wyg³aszaæ z trybun chce
lecz pewn± trudno¶æ czuje.
Nie odró¿niaj±c be od ce
bez przerwy siê kompromituje.

***

Chce intelektem b³ysn±æ
lecz mu siê nie udaje.
Przeszkadza mu s³oma
co z butów wystaje.

***

Rz±dzenia z¿era³a go ambicja
i wreszcie urz±d sobie kupi³.
Karierê przerwa³a mu policja,
bo nawet przyjació³ ³upi³.

***

URZÊDAS

Kiedy na sto³ku
posadz± mato³a
Pieje na urzêdzie
Jak kogut na grzêdzie.

***

SKUTEK

Nie jednym splendor
i w³adza
Puste ³by rozsadza.

***

Siedz±c na urzêdzie
Niæ zawi¶ci przêdzie
Prêdko odda sto³ek
Po có¿ nam mato³ek?

A. S.

PANOWIE NA GMINIE
Siedz±, pij±, lulki pal±, K³ótnie, hulanka, swawola; Ledwie gminy nie rozwal±, Ha ha, hi hi, hej¿e, hola! Wójcina siad³ w koñcu sto³a, Podpar³ siê w boki jak basza; "Hulaj dusza, hulaj!" - wo³a, Grozi, tumani, przestrasza. Petentowi, co nie s³ucha, Nie czeka nawet miesi±ca, ¦wisn±³ kwitem ko³o ucha - - ju¿ z petenta masz zaj±ca. Specjali¶cie ze starostwa, Co g³o¶no opró¿nia³ rondel, Przydzieli³ pensyjkê niema³± - - z "fachowca" robi siê kondel. Tacie w nos wyci±³ trzy szczutki, Do ³ba przytkn±³ trzy rureczki, Cmokn±³, cmok i "Absolwenta" Wytoczy³ ze ³ba pó³ beczki. Wtem, gdy wódkê pi³ z kielicha, Kielich za¶wista³, zazgrzyta³; Patrzy na dno: "co u licha? Po co¶ tu "go¶ciu" zawita³?" "A! Wójcina, witam, bracie." To mówi±c bie¿y ku niemu: "Có¿ to, czyli¿ mnie nie znacie? Macie mnie ju¿ na sumieniu!" Wójt zmala³, ku drzwiom siê kwapi³ Na widok zjawy z kielicha; Ten za koszulê u³api³, Dzi¶ nie uciekniesz, do licha!" "Mam prawo ciebie trzy razy Zaprz±c do ka¿dej roboty; A wyborcze obietnice Musisz spe³niæ co do joty." "Skrêæ mi teraz bicz ze ¿wiru, "Inwestorom" - dla postrachu, A nasz nowy Dom Kultury Wnet zbudujesz mi na piachu." "Dom za¶ bêdzie z silikatów, Wysoki pod szczyt £omnicy, Z brody kontrolera dachy, To widok nowej Lipnicy!" Ju¿ wójcina duchem skacze, Dom buduje z silikatów, Potem bicz ze ¿wiru toczy, Jako gro¼bê na wariatów.		"Da³e¶ radê, panie wójcie, Lecz druga rzecz nie skoñczona: Jezioro wci±¿ nie ma pana, A woda ga³ê¼mi zniszczona." "W³odarz" kurczy siê i krztusi, A¿ zimny pot na nim bije; Lecz PAN KA¯E, S£UGA MUSI; Krêci siê biedak i wije Wije siê i kombinuje, Wymy¶la ci±g³e przeszkody, A¿eby tylko wêdkarzy Wci±¿ nie dopu¶ciæ do wody. "Wylecisz z gminy jak z procy, Je¶li nie spe³nisz zadania; A ludzie we wsi czekaj±, Do¶æ tego obiecywania!" Wójt móg³by, lecz lekcewa¿y, A¿ przyjdzie chwila wyborów; I wtedy mo¿e rozwa¿y, ¯e z ludzi nie robi siê worów*. "Jeszcze jedno, bêdzie kwita, Zaraz pêknie moc wójtowska; Patrzaj, oto jest spo³eczno¶æ: Miejscowa tutaj, "gochowska". "Niech na ten rok w samej gminie Przyjmie za ciebie mieszkanie. Niech przez ten rok ona rz±dzi, A ty "se daj na wstrzymanie". "Przysi±¿ jej mi³o¶æ, szacunek I pos³uszeñstwo bez granic; Z³amiesz choæ jeden warunek, Ju¿ ca³a ugoda za nic." Wójt do niego pó³ ucha, Pó³ oka zwróci³ na gminê, Niby patrzy, niby s³ucha, Robi g³upio - m±dr± minê. Niby patrzy, kto "dokucza", Tymczasem ju¿ klamki dotyka, Czmychn±wszy dziurk± od klucza, Do dzisiaj zmyka i zmyka. Bo gdy pod ty³kiem siê pali, A ka¿dy petent "dokucza", Najlepiej na innych "zwaliæ" I - uciec dziurk± od klucza!. Za inspiracjê Adamowi Mickiewiczowi dziêkuje * "wor" - po rosyjsku "z³odziej"

(zetwu)